עַ֤ד שֶׁיָּפ֙וּחַ֙ הַיּ֔וֹם וְנָ֖סוּ הַצְּלָלִ֑ים סֹב֩ דְּמֵה־לְךָ֨ דוֹדִ֜י לִצְבִ֗י א֛וֹ לְעֹ֥פֶר הָאַיָּלִ֖ים עַל־הָ֥רֵי בָֽתֶר׃ (ס)
ביז פֿאַרװײען װעט דער טאָג, און אַנטרינען װעלן די שאָטנס, דרײ זיך אום, מײַן געליבטער, און זײַ געגליכן צו אַ הירש, אָדער צו אַ הינד אַ יונגען, אױף די צעשפּאָלטענע בערג.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.